5 Aralık 2009 Cumartesi

Otobüs Teyzeleri

Bindik bir alamete gidiyoruk bir kıyamete midir nedir artık.. öyle ama bindim yine otobüsüme, antalyaya yolculuk etmekteyim. Yanımda anadolunun döşünden kopup gelmiş bi teyze. Hep öyledir o teyzeler bi yaşlı insan kokusu vardır, bir yandan kötü hissedersin kendini abi zaten yaşlı hatun ölcek gitcek, kibar davranıyım dersin, bir yandan da hatun konuştukça konuşur, oğluna seni almaya kararlıymışçasına detay bilmek ister hakkında vesaire.. zor iş yani bu otobüs teyzeleriyle yan yana oturmak. Bilmiyorum erkeklerde de otobüs amcası var mı ama.. neyse benim derdim bana yeter. Oturduk teyzenin yanına önce bi kalkarken bismillah dedi ama bismillahın geldiği yerde onlardan çok varmış, yol boyu teyze bismillah aşağı bismillah yukarı.. allahıma çok şükür, vesaire.. dedim Allah’ım geliyorum yanına. Bu kadar çağrılmaya gelir olm adam. Zaten şöför deli gibi sürüyo kelle koltukta hatun okudukça bi şeyler benim içim bi hoş oldu. Büyü mü yaptı nedir kafa oldum resmen otobüste. Zaten bi meraktır gidiyor, nedir ne değildir bu ölmek işi, matah mıdır değil midir? Meraklıyım ölmeye evet. Çabuklaştırmak gibi bir niyet yokta meraktan ölebilirim…
Mola yeri.. adalya.. dünyanın en saçma mola tesisi. Sevmiyorum, ısınamadım kardeşim, çirkin bi yer, tuvaletleri de garip zaten. Teyze bi şeyler dedi pek anlamadım, kalktım gittim çişimi yapmaya, Allah yarappi o ne soğuktur. Kısır olduk otobüsçe. Reklamdaki oturma çocuum taşa gibi… oturmuş kadar olduk. Neyse, otobüste yerimi aldım ben sıcacık çünkü içersi ve çocuk olasılığını da tümden yok etmek istemiyorum. İzliyorum insanları. Elleri titreye titreye sigara içiyorlar. Zıkkım. Sevmiyorum. Bir nefes çekiyorlar ağızlarından çıkan dumanlar soğuktan mı, sigara dumanı mı ben anlayana kadar bi nefes daha alıyorlar. Hızlı hızlı, dona öle, etrafı keserek içiyorlar sigaralarını. Zaten soğuk zaten spermler, yumurtalar kendinden geçmiş bir de zehirlemek vücudu.. cık cık cık… onaylamıyorum. Teyzeyle bir olabilirim o konuda. Zaten ben geldiğimde o çoktan oturmuştu yerine, konuşma çabası gösterdi ama pek anlamadım yine söylediklerini, açtım kitabımı okumaya çalıştım bünyamin’in maceralarını…
Teyze burdur’da inecekmiş, 40 kere sordu bu otobüs burdur’a gider mi diye, artık çok geç yavrucum binmişin afyona kadar gelmişin ohooo… inerken de çok şükür yarappi diyip durdu sanki o indikten sonra kaza yapacakmışız gibi hissettim. Böyle hissiyatlara kapılmam da komik yani… agnostiksin lan kendine gel.. bu teyzeler insana batıl inanç aşılar vallahi, kara kedilerden, aynalardan ve merdiven altlarından kaçar oldum otobüs yolculuğu sonrası….

bir de uzaylı gördüm galiba afyon civarında..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder